* Redheadreads *

“ Σκοπός της τέχνης είναι         να δώσει στη ζωή σχήμα…”                              W. Shakespeare   …κι αυτό μάλλον προσπάθησε να κάνει κι ο ήρωας του Αργεντίνου συγγραφέα Patricio Pron στο τελευταίο του βιβλίο που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ίκαρος , δηλαδή μέσα από την τέχνη του, τη συγγραφή, να δώσει σχήμα στα πρώτα χρόνια της ζωή του, σε μια περίοδο της Αργεντινής γεμάτη πολιτικές αναταραχές και κοινωνικό αναβρασμό. Φτάνοντας το 2008 στο πατρικό του σπίτι, βορειοδυτικά του Μπουένος Άιρες, με αφορμή τη βεβαρημένη υγεία του πατέρα του, με τον οποίο δεν διατηρούσε καλές σχέσεις, ο ανώνυμος ήρωας του Pron θα ανακαλύψει τυχαία έναν φάκελο γεμάτο αποκόμματα άρθρων και αστυνομικές αναφορές σχετικά με την εξαφάνιση ενός άγνωστου σε εκείνον άνδρα. Ξεδιπλώνοντας το κουβάρι της εξαφάνισής του, θα γίνει μάρτυρας μιας σκοτειν...

«Η ευτυχία της παιδικής μου ηλικίας δεν έληξε όταν έφυγε η μητέρα μας αλλά όταν έφυγε η Μέιβ, τη χρονιά που παντρεύτηκε ο πατέρας μου την Άντρια.» Αφηγητής αυτού του συγκλονιστικού βιβλίου, ο μικρός Ντάνι, ο οποίος, μαζί με την αδερφή του Μέιβ, αναγκάστηκε να εγκαταλείψει το σπίτι των παιδικών του χρόνων, το Ολλανδέζικο σπίτι, καθώς εκείνο πέρασε στην ιδιοκτησία της μητριάς του μετά το θάνατο του πατέρα τους. Κι ενώ κανείς θα πίστευε πως το βιβλίο αυτό αναφέρεται σε μια χιλιοειπωμένη ιστορία διεκδίκησης ενός ακινήτου, το «Ολλανδέζικο Σπίτι» μιλά για κάτι εντελώς διαφορετικό. Καλύπτοντας μια εποχή σχεδόν πενήντα χρόνων, το βιβλίο αφηγείται την ιστορία του Ντάνυ και της αδελφής του Μέιβ, η οποία τον τύλιξε με έναν αδιαπέραστο μανδύα προστατευτικότητας κι έγινε η ηρωίδα των παιδικών του χρόνων. Η αδελφική αγάπη αυτών των δύο ανθρώπων, στάθηκε ασπίδα σε όλα τα βέλη κακίας που εξαπέλυσαν επάνω τους οι άνθρωποι, σε όλα τα χτυπήματα που τους επεφύλασσε η μοίρα. Μαζί πορεύτηκαν, πιασμένο...

  Το άνοιγμα αυτού του βιβλίου, ισοδυναμεί με είσοδο του αναγνώστη σε ένα λογοτεχνικό λαβύρινθο, τον οποίο έχτισε ο Νομπελίστας συγγραφέας για εκείνον. Μέσα από τη δαιδαλώδη αφήγηση του Παμούκ, με εναλλαγές αφηγητών και πολλαπλές αναδρομές στο παρελθόν των παιδικών τους χρόνων, ακολουθούμε τον κεντρικό ήρωα του βιβλίου, τον Γκαλίπ, σε ένα ατέρμονο ταξίδι στο χρόνο και την Ιστορία. Περιδιαβαίνοντας τα σοκάκια της Ίνσταμπουλ, ο Γκαλίπ γίνεται μάρτυρας μιας πόλης που απεκδύεται τον μανδύα της παλιάς της Αίγλης και υποκύπτει στον εξευρωπαϊσμό της, ενώ εκείνος αναζητά τη σύζυγό του, Ρουγιά. Ο Γκαλίπ θα ξεχυθεί σε μια συναρπαστική περιπλάνηση σαν άλλος Οδυσσέας, μόνο που η δική του Πηνελόπη δεν τον περιμένει στωικά σε ένα μακρινό παλάτι, αλλά τον έχει εγκαταλείψει αφήνοντάς του μόνο ένα γράμμα, τερματίζοντας έτσι ένα τριετή γάμο που υπέκυψε στο φθοροποιό χρόνο. Κι ενώ φαινομενικά, ο ήρωας του Παμούκ μοιάζει να αναζητά τη χαμένη του αγάπη, στην πραγματικότητα η αναζήτηση αυτή είναι συνυφα...

  Ρώτησαν τον Ocean Vuong αν η τέχνη απαιτεί πόνο για να γεννηθεί. Τους απάντησε ΄΄όχι΄΄, πιο πολύ για να το πιστέψει κι   ο ίδιος, όπως θα γράψει. Δεν ξέρω αν απαιτείται πόνος, σίγουρα όμως χρειάζεται γενναιότητα για να γράψεις ένα βιβλίο σαν αυτό, γιατί στην ουσία ο Vuong , μέσα σε 315 σελίδες, δημιούργησε το χάρτη της πολυτάραχης ζωής του κι έβαλε τις πληγές του σημάδια για εμάς, για να βρούμε το δρόμο και να βγούμε από το προσωπικό μας σκοτάδι, στο φως. Όπως έκανε κι εκείνος. Κι αν κάποτε στη ζωή σας, ακολουθήσατε κάποια μονοπάτια παρόμοια με τα δικά του, τότε η ανάγνωση αυτού του βιβλίου θα σας συγκλονίσει. Το αυτοβιογραφικό μυθιστόρημα «Στη γη είμαστε πρόσκαιρα υπέροχοι» είναι ουσιαστικά μια επιστολή προς την αγράμματη μητέρα του, η οποία προφανώς δε θα μπορέσει ποτέ να διαβάσει, γεγονός που του δίνει τη δύναμη να γράψει τα πάντα για να απελευθερωθεί. Είναι η καταγραφή των αναμνήσεων του από τη συμβίωση με δυο γυναίκες στιγματισμένες από τον πόλεμο του Βιετνάμ, τη μητέ...

  To «Χάθηκε βελόνι», το δεύτερο κατά σειρά μυθιστόρημα του συγγραφέα, είναι ένα ιδιαίτερα πρωτότυπο βιβλίο, τόσο για τον τίτλο του -πρόκειται για στίχο παιδικού τραγουδιού- όσο και για τη δομή πάνω στην οποία ο συγγραφέας έχτισε την ιστορία του, μια ιστορία που ξεκινά από την Ελλάδα του σήμερα, μας ταξιδεύει στην Αλβανία του 1938 και την Ελλάδα της μεταπολίτευσης, για να καταλήξει στους πολύβουους δρόμους της Νέας Υόρκης. Μέσα από την αφήγηση, άλλοτε τριτοπρόσωπη κι άλλοτε πρωτοπρόσωπη, ακολουθούμε τα χνάρια που αφήνει πίσω της η οικογένεια του Παύλου και της Τέτας Ζέφου, μιας πολύτεκνης οικογένειας που προσπάθησε να στήσει τα θεμέλια μιας αξιοπρεπούς ζωής στο δίπατο αρχοντικό σπίτι στο Δρεπένι της Αλβανίας αλλά αναγκάστηκε να μετοικήσει στην Ελλάδα, στις αρχές της δεκαετίας του 90’, με μια τραγωδία να λαμβάνει χώρα στα ελληνοαλβανικά σύνορα, μια τραγωδία που σημάδεψε και καθόρισε την μετέπειτα ζωή των πρωταγωνιστών. Ο συγγραφέας στήνει ένα πολυπρόσωπο και πολύχρονο σκηνικό για να...

  «Για να θάψουμε την παιδική μας ηλικία, πρέπει να είμαστε από καλύτερο σπίτι…» Τα Χριστούγεννα του 2000, η δεκάχρονη Τζάκετ, θα λογομαχήσει με τον μεγαλύτερο αδερφό της, επειδή εκείνος θα αρνηθεί να την πάρει μαζί του στον παγοδρομικό γύρο της Μεγάλης Λίμνης, στον οποίο θα λάβει μέρος. Εκείνη θα θυμώσει και θα ευχηθεί αντί για το κουνέλι της, ο Θεός να πάρει κοντά του τον αδερφός της. Αυτή όμως η παιδική παρόρμηση θα τη στοιχειώσει για πάντα, αφού λίγες ώρες αργότερα, ο Μάτις θα ανασυρθεί νεκρός από την λίμνη. Ο χαμός του θα σημάνει αυτόματα το τέλος της αθωότητάς της και την βίαιη μετάβασή της στην ενήλικη ζωή. Η Τζάκετ θα θεωρήσει υπεύθυνο τον εαυτό της για το θάνατο του αδερφού της και θα δεχθεί οποιασδήποτε μορφής βασανιστήριο, πιστεύοντας πως έτσι θα εξιλεωθεί. Ο θάνατός του όμως θα συνθλίψει και τα υπόλοιπα μέλη της οικογένειάς της. Οι γονείς, παραλυμένοι από τη θλίψη, θα αφήσουν τα τρία εναπομείναντα παιδιά τους απροστάτευτα. Κανείς δε θα τους δείξει τον τρόπο να διαχε...

Υπάρχουν κάποιοι άνθρωποι που σέρνουν το παρελθόν τους σαν βαρίδι στο πόδι, μη μπορώντας να απογειωθούν. Υπάρχουν και κάποιοι άλλοι που ένα τραγικό γεγονός που τους συνέβη, άνοιξε μια τρύπα στην καρδιά τους κι από εκεί μέσα άδειασε όλη τους η ζωή. Ίπτανται άυλοι, κενοί, μέχρι να βρεθεί  κάποιος που θα γίνει το κέντρο βάρος τους και θα τους γυρίσει στη γη, θα τους επαναφέρει στην πραγματικότητα. Δυο τέτοιοι άνθρωποι είναι οι ήρωες αυτού του βιβλίου. Ο Γουίλ, ένας άβγαλτος νέος, που απαρνήθηκε την πίστη του και μαζί με αυτήν και την προβληματική οικογένεια του. Ευφυής, φιλόδοξος, εργατικός, δυναμικός, θα επιστρατεύσει κάθε μέσο, θεμιτό κι αθέμιτο για να ανελιχθεί, για να γίνει ισάξιος των πλούσιων συμφοιτητών του στο Πανεπιστήμιο του Νοξχερστ. Μέχρι που θα ερωτευτεί την Φοίβη. Η Φοίβη. Μια ανεπανόρθωτα σημαδεμένη γυναίκα, που θεωρεί υπαίτιο τον εαυτό της για μια προσωπική τραγωδία που βίωσε και που την διέλυσε. Μια περιφερομένη χαίνουσα πληγή, ένα πλάσμα που αυτοτιμωρείται ξοδεύοντας...