* Redheadreads *

  Πολλές φορές σκέφτομαι πως οι άνθρωποι είμαστε μια αλυσίδα τραυμάτων, μια φατρία ψυχικά τραυματισμένων απογόνων, ένα γενεαλογικό δέντρο που θεριεύει με αίμα. Γιατί, εκτός από γαλάζια μάτια και λακκάκια, σε κάποιες περιπτώσεις, οι πρόγονοί μας αναπόφευκτα μας κληροδότησαν πληγές δικές τους, τις οποίες κατάφερε -εν μέρει- να καμουφλάρει η ενήλικη ζωή, όμως ο μόνος τρόπος να γιατρευτούν ολικά, είναι η ψυχοθεραπεία ή η τέχνη. Ή και τα δύο. Κι είναι αυτή η τέχνη που επιστρατέυει η Γαλλίδα συγγραφέας Βιολαίν Ουισμάν στο αυτοβιογραφικό της βιβλίο που φέρει τον τίτλο «Το βιβλίο της μητέρας», ένα βιβλίο που έγραψε για τη δική της μητέρα, Κατρίν ( επίθετο δε θα βάλω, είχε πολλά). Με μια συγκλονιστική αφήγηση που τρέχει εναλλάξ στο παρελθόν και το παρόν, η συγγραφέας γράφει την ιστορία της μανιοκαταθλιπτικής μητέρας της, τόσο μέσα από θραύσματα αναμνήσεων όσο και από συγκεχυμένες αφηγήσεις συγγενών της, σε μια προσπάθειά της να αναπλάσει το καλειδοσκοπικό πορτρέτο της μητέρας της, που π...

  Σε χορταριασμένες αυλές σπιτιών, κλειστοφοβικά διαμερίσματα, στοιχειωμένα ξενοδοχεία, ερειπωμένα λατομεία και σκοτεινά πηγάδια. Από τις υποβαθμισμένες φτωχογειτονιές της Αργεντινής ως τα παρακμιακά στενοσόκακα της Βαρκελώνης. Εκεί μας ταξιδεύουν οι δώδεκα ιστορίες που συνθέτουν αυτή τη συλλογή διηγημάτων της Αργεντίνας συγγραφέως Μαριάνα Ενρίκες, μια συλλογή που συνομιλεί με τις κλασικές ιστορίες τρόμου, προσαρμοσμένες όμως στη σύγχρονη πραγματικότητα, που φαντάζει πιο δυσοίωνη από ποτέ. Οι ήρωες της Ενρίκες, ως επί το πλείστον γυναίκες, είναι αγέννητα μωρά που ταξιδεύουν σε βαλίτσες, νεκρά παιδιά κι ακέφαλα πτώματα, μάγισσες κι εγκλωβισμένα πνεύματα σε κορμιά που αποσυντίθενται, έφηβοι που αυτοτραυματίζονται κι αρτίστες που αυτοκτονούν. Μέσα από τις γλαφυρές, ολοζώντανες περιγραφές της Ενρίκες, ξεπηδούν γκοτέσκες εικόνες που φωτίζουν τις πιο σκοτεινές εκφάνσεις της ανθρώπινης ιδιοσυγκρασίας. Οι ήρωές της ενσαρκώνουν το κακό κάθε μορφής, παράγουν και υφίστανται βία, αντιπροσωπε...

Το τέταρτο μυθιστόρημα του Γαλλο-Σενεγαλέζου συγγραφέα Μοχάμεντ Μπουγκαρ Σαρ με τίτλο «Η πιο μυστική μνήμη των ανθρώπων», βραβεύτηκε το 2021 με το βραβείο Goncourt , καθιστώντας τον με αυτόν τον τρόπο τον πρώτο συγγραφέα της Υποσαχάριας Αφρικής που καταφέρνει να αποσπάσει τη σημαντικότερη λογοτεχνική διάκριση της Γαλλίας. Το βιβλίο του Μπουγκαρ Σαρ είναι εμπνευσμένο από την πραγματική ιστορία του συγγραφέα Γιάμπο Ουολογκεν, ενός συγγραφέα που απέσπασε διθυραμβικές κριτικές για το πρώτο του βιβλίο – το οποίο ο Σαρ διάβασε σε νεαρή ηλικία και στάθηκε αφορμή για να ανάψει μέσα του η φλόγα της συγγραφής- αργότερα όμως κατηγορήθηκε για λογοκλοπή και χάθηκε κυριολεκτικά από προσώπου γης.  «Η πιο μυστική μνήμη των ανθρώπων» περιστρέφεται γύρω από ένα σπάνιο βιβλίο, γραμμένο το 1938 από έναν μυστηριώδη συγγραφέα με το όνομα Τ.Σ.Ελιμάν- το alter ego του Ουολογκεν αλλά και του ίδιου του Σαρ- με τον ακόμη πιο μυστηριώδη τίτλο «Ο λαβύρινθος του απάνθρωπου», ένα αντίγραφο του οποίου θα πέσει ...

                             «Το μισό μυθιστόρημα το βάζει ο συγγραφέας                                    και το άλλο μισό το βάζουμε εμείς.» Ανέκαθεν με προσέλκυαν ιστορίες ανθρώπων που επιβίωσαν από τραυματικές εμπειρίες ή μετά την απώλεια αγαπημένων τους προσώπων, ίσως γιατί μου γεννά απέραντο θαυμασμό η δύναμη που κρύβουμε μέσα μας οι άνθρωποι και το γεγονός πως πάντα, ό,τι κι αν συμβεί, κάπως με κάποιο τρόπο, επιβιώνουμε. Προσωπικά μου δίνει δύναμη να σκέφτομαι πως κι εγώ, όταν αναπόφευκτα κληθώ να αντιμετωπίσω κάτι παρεμφερές, θα τα καταφέρω. Ελπίζω. Στο μυθιστόρημα του Θέρκας, ο κεντρικός του ήρωας, ο αστυνομικός Μελτσόρ Μαρίν, είναι ένας από αυτούς που  τα κατάφεραν. Τριαντάρης αγνώστου πατρός, με άσχημα παιδικά χρόνια, μια δυσλειτουργική σχέση με την μητέρα του που εργάζεται ως ιερόδουλος και πολλά μπλεξίματα ...

«Μάγισσα ή όχι, τι σημασία έχει;  Τέτοιο θάνατο δε θα ευχόταν σε κανέναν.» Στις 24 Δεκεμβρίου του 1617, ακριβώς έξω από τις ακτές της νήσου Βάρντε, στο βορειοανατολικό άκρο της Νορβηγίας, μια καταιγίδα ξέσπασε τόσο ξαφνικά, που αυτόπτες μάρτυρες είπαν πως ήταν σαν να την προκάλεσαν μαγικές δυνάμεις. Μέσα σε λίγα λεπτά πνίγηκαν σαράντα άντρες. Σε αυτό το ήδη απομακρυσμένο κι έρημο μέρος, η απώλεια των αντρών ήταν ολέθρια. Εμπνευσμένο από αυτό το πραγματικό, τραγικό γεγονός, το πρώτο μυθιστόρημα της συγγραφέως Κίραν Μίλγουντ Χάργκρειβ, αφηγείται την ιστορία των γυναικών που έμειναν πίσω, έχοντας να διαχειριστούν το βαρύ φορτίο της απώλειας αγαπημένων τους προσώπων και ταυτόχρονα να πολεμήσουν για την επιβίωσή τους. Σε αυτό τον αφιλόξενο τόπο, λίγο καιρό μετά το τραγικό γεγονός, θα φτάσει ο Αβεσσαλώμ Κόρνετ, ένας αδίστακτος άνδρας που στο όνομα της θρησκείας που με τόσο σθένος υπερασπίζεται σε κάθε του βήμα, θα διαπράξει φρικαλεότητες σε βάρος των γυναικών του νησιού. Προσωπικά ...

  Στα δικά μου μάτια, ένα καλό βιβλίο είναι αυτό, στο οποίο ανυπομονώ να επιστρέψω όταν η καθημερινότητα κι οι υποχρεώσεις της με κρατούν μακριά του για κάποιες ώρες. Είναι εκείνο το βιβλίο, που οι ήρωές του θα ήθελα να είναι φίλοι μου στην πραγματική ζωή, να μπορώ να τους πάρω τηλέφωνο και να μου πουν τα νέα τους. Στην προκειμένη περίπτωση, αυτό θα γινόταν μόνο αν υπήρχε ένα τηλέφωνο-χρονομηχανή, μιας κι οι ήρωες του συγκεκριμένου βιβλίου είναι μέρος μιας αληθινής ιστορίας που έλαβε χώρα το μακρινό 1931, στην καρδιά του Μονάχου, όταν ο Χίτλερ δεν είχε ακόμη τελέσει τις θηριωδίες που έχουν άρρηκτα συνδεθεί με το όνομά του. Ή μήπως αυτή η ιστορία αποτέλεσε την αρχή του κακού; H εικοσάχρονη Γερμανίδα Γκέλυ Ράουμπαλ, υπήρξε στην πραγματικότητα ανιψιά του Αδόλφου Χίτλερ, μες την οποία συζούσε στο υπερπολυτελές διαμέρισμα του στο Μόναχο, καθώς, όπως ισχυριζόταν ο ίδιος, την είχε «υπό την προστασία του». Τον Σεπτέμβριο του 1931, η Γκέλυ θα βρεθεί νεκρή μέσα σε αυτό το σπίτι κι ο θάν...

  Όταν ήμουν παιδί, κάθε Κυριακή επισκεπτόμασταν τους γονείς της μητέρας μου και τρώγαμε μαζί τους. Ένα από τα αγαπημένα μας φαγητά, που η γιαγιά μου το μαγείρευε καταπληκτικά, ήταν το χοιρινό με πράσο.Από τότε που έφυγαν και οι δύο από τη ζωή, δυσκολεύομαι να περάσω έξω από το σπίτι στο οποίο έζησαν εξήντα ευτυχισμένα χρόνια και του οποίου οι τοίχοι αντηχούν ακόμα θαρρώ τα παιδικά μας   γέλια και δεν υπήρξε φορά που έφτασε στη μύτη μου η μυρωδιά του συγκεκριμένου φαγητού, χωρίς να γεμίσουν δάκρυα τα μάτια μου. Δάκρυα θλίψης για την απώλεια που μένει αναντικατάστατη αλλά και νοσταλγίας για όλες τις υπέροχες στιγμές που μοιράστηκα μαζί τους. «Το Τετράδιο των συνταγών», πραγματεύεται αυτό ακριβώς. Το πόσο αναλλοίωτες μένουν στο χρόνο οι αναμνήσεις αγαπημένων μας προσώπων, ιδίως όταν είναι συνδεδεμένες με γεύσεις και μυρωδιές. Ο Ζακυ Ντυράν, ο οποίος είναι αρθρογράφος γαστρονομίας   της γαλλικής Liberation , έχω την εντύπωση πως γράφει ένα βιβλίο με αποτυπωμένα δικά του βι...

Αν και γενικά δε συνηθίζω να διαβάζω κατασκοπικά μυθιστορήματα, όταν φτάσει στα χέρια μου κάποιο βιβλίο που ανήκει στο συγκεκριμένο είδος- όπως και έγινε στην προκειμένη περίπτωση- δε θα διστάσω να το επιλέξω για συντροφιά μου, πόσο μάλλον όταν το συγκεκριμένο βιβλίο αφηγείται μια ιστορία κατασκοπείας στο κλειστοφοβικό, κατεχόμενο Παρίσι του 1942, μια περίοδο για την οποία αγαπώ να διαβάζω. Πρωταγωνιστής του εν λόγω βιβλίου ο Πολ Ρικάρ, ένας πρώην δημοσιογράφος και νυν συγγραφέας, που ένα πρωί θα γίνει μάρτυρας της εν ψυχρώ δολοφονίας ενός άνδρα σε ένα ανήλιαγο σοκάκι της γαλλικής πρωτεύουσας. Ο Ρικάρ θα τρέξει να βοηθήσει τον ετοιμοθάνατο άνδρα κι εκείνος, λίγο πριν ξεψυχήσει, θα του βάλει στην τσέπη ένα κομμάτι χαρτί…ένα διάγραμμα πυροκροτητή γερμανικής τορπίλης. Όταν ο Ρικάρ συνειδητοποιήσει τη σημαντικότητα που πιθανόν να έχει το έγγραφο για τις συμμαχικές δυνάμεις, θα αποφασίσει να βγει από το comfort zone του και να προσεγγίσει το αντιστασιακό δίκτυο, ώστε να γίνει μέλος του. Ο...

  Το άνοιγμα αυτού του βιβλίου, ισοδυναμεί με είσοδο του αναγνώστη σε ένα λογοτεχνικό λαβύρινθο, τον οποίο έχτισε ο Νομπελίστας συγγραφέας για εκείνον. Μέσα από τη δαιδαλώδη αφήγηση του Παμούκ, με εναλλαγές αφηγητών και πολλαπλές αναδρομές στο παρελθόν των παιδικών τους χρόνων, ακολουθούμε τον κεντρικό ήρωα του βιβλίου, τον Γκαλίπ, σε ένα ατέρμονο ταξίδι στο χρόνο και την Ιστορία. Περιδιαβαίνοντας τα σοκάκια της Ίνσταμπουλ, ο Γκαλίπ γίνεται μάρτυρας μιας πόλης που απεκδύεται τον μανδύα της παλιάς της Αίγλης και υποκύπτει στον εξευρωπαϊσμό της, ενώ εκείνος αναζητά τη σύζυγό του, Ρουγιά. Ο Γκαλίπ θα ξεχυθεί σε μια συναρπαστική περιπλάνηση σαν άλλος Οδυσσέας, μόνο που η δική του Πηνελόπη δεν τον περιμένει στωικά σε ένα μακρινό παλάτι, αλλά τον έχει εγκαταλείψει αφήνοντάς του μόνο ένα γράμμα, τερματίζοντας έτσι ένα τριετή γάμο που υπέκυψε στο φθοροποιό χρόνο. Κι ενώ φαινομενικά, ο ήρωας του Παμούκ μοιάζει να αναζητά τη χαμένη του αγάπη, στην πραγματικότητα η αναζήτηση αυτή είναι συνυφα...

  «Έτσι τελειώνει ο κόσμος, όχι μ ’ένα κρότο, όχι πάντα με ένα λυγμό, με μια βαθιά απορία μόνο.» Ένας άνδρας ξυπνά στο υπό διάλυση σπίτι μιας αποστεωμένης γυναίκας που γνώρισε το προηγούμενο βράδυ, για να ανακαλύψει στο μπάνιο της μια σειρά από φωτογραφίες ενός ηλικιωμένου, του άνδρα «που τη γέννησε» όπως θα του πει αργότερα, μιας και δυσκολεύεται να τον πει πατέρα. Κι αυτός θα σταθεί ο μοναδικός κρίκος που θα ενώσει τους δυο πρωταγωνιστές, η αναζήτηση της αλήθειας για τους προγόνους τους. Στην «Εβραία Νύφη», ο συγγραφέας αφηγείται τη δραματική ιστορία ενός μοιραίου ζευγαριού, που οδεύει ολοταχώς προς το χάος. Η Νίκη είναι μια γυναίκα «σκιά του εαυτού της», που παλεύει με τη χρόνια βουλιμία αλλά κυρίως με τα φαντάσματα του παρελθόντος της, καθώς προσπαθεί να ανακαλύψει όσα περισσότερα μπορεί για τον πατέρα της, έναν τυχοδιώκτη συνεργάτη των Γερμανών που πλούτισε εις βάρος των Εβραίων της Θεσσαλονίκης, απομυζώντας τις περιουσίες τους κατά τη διάρκεια της Κατοχής. Ο ανώνυμος αφηγ...

        Η Τζοβάννα  είναι μια έφηβη που κατοικεί με τους γονείς της σε μία από τις πλούσιες  γειτονιές της Νάπολης, όταν ανακαλύπτει την ύπαρξη μιας θείας που μέχρι τότε αγνοούσε. Η μικρή, διαποτισμένη από τις στερεοτυπικές απόψεις των γονιών της, γοητεύεται από  αυτή την άγνωστη γυναίκα, από τη δύναμη και από της τόσο διαφορετική στάση ζωή της. Όσο όμως πλησιάζει σε εκείνη, τόσο απομακρύνεται από το φαινομενικά τέλειο κόσμο των  γονιών της, καταλήγοντας να παραπαίει ανάμεσα σε δυο περσόνες, της καθωσπρέπει  Τζοβάννα και της αυθόρμητης Τζανινα. Μη θέλοντας να πληγώσει κανένα, λειτουργεί σαν " διπλός" πράκτορας. Ψάχνει την ταυτότητά της, τον αληθινό της χαρακτήρα μα, κατά βάση, ψάχνει την αγάπη.  Ώσπου, ένα μυστικό θα θρυμματίσει το γυάλινο πρίσμα μέσα από το οποίο βλέπει τους  γονείς της και τότε θα ανακαλύψει πτυχές του εαυτού της που ούτε η ίδια γνώριζε πως  υπάρχουν. Το πηγαίο συγγραφικό ταλέντο της Φερράντε αναβλύζει μέσα α...

                               Αν δεν γνώριζα πως η ιστορία της μικρής Μαρία Ντε Σάντις έχει γραφτεί στα ιταλικά κι  έχει μεταφραστεί στα ελληνικά από την κυρία Δήμητρα Δότση , δε θα μπορούσα επουδενί να το μαντέψω. Έχει γίνει τόσο εξαιρετική δουλειά στη μετάφραση αυτού του βιβλίου, που αισθάνεσαι πως το διαβάζεις στη γλώσσα που γράφτηκε. Κι αν αλλάζαμε τα ονόματα και τον τόπο στον οποίο λαμβάνει χώρα η ιστορία, θα μπορούσαμε να ισχυριστούμε πως αναφέρεται σε μια ελληνική γειτονιά του ’80. Όμως βρισκόμαστε στο Μπάρι εκείνης της δεκαετίας και διαβάζουμε για τη ζωή της Μαρίας ή αλλιώς της «κακορίζικης», κόρη μιας φτωχής οικογένειας με τρία παιδιά, πενιχρά εισοδήματα και πολλά προβλήματα. Η συγγραφέας, μέσα από αναρίθμητες ποιητικές σχεδόν περιγραφές γεμάτες εικόνες της θάλασσας, μας μεταφέρει στη γειτονιά της μικρής Μαρίας, όπου η ίδια μας αφηγείται την ζωή της μέσα στο σπίτι, μια ζωή γεμάτη βία, πόνο, βρ...