* Redheadreads *

  «Δεν είχα χρόνο να ψάξω για πρότυπα. Είχα επείγον καθήκον να διαφυλάξω  τη μνήμη, γιατί ζούσα με την απειλή η μνήμη αυτή να χαθεί. Όταν άρχισα να γράφω στο μικρό μπλε σημειωματάρι που είχα πάντα μαζί μου, δεν σκόπευα να δημοσιεύσω τίποτα. Απλά διέσωζα τη μνήμη.»                                                            Σ.Μουκασονγκα   Ο,τιδήποτε προέρχεται, συνδέεται ή αναφέρεται στην Αφρική, ασκεί πάντοτε πάνω μου μια ανεξήγητη γοητεία. Το ίδιο ακριβώς συνέβη και με αυτό το βιβλίο της Ρουαντέζας Σκολαστίκ Μουκασονγκά, πρώτη φορά μεταφρασμένο στα ελληνικά. Το βιβλίο της με τον πρωτότυπο τίτλο «Ο Κιμπογκό ανέβηκε στον ουρανό», είναι ουσιαστικά μια διευρυμένη νουβέλα τεσσάρων ιστοριών που συνδέονται θεματικά, αφού καθεμία περιστρέφεται γύρω από τον μύθο του πρίγκιπα Κιμπογκό, ο οποίος θυσιάστηκε στην κορυφή του όρου...

                           «Είναι αλήθεια ότι λάμπετε στο σκοτάδι;» Το λογοτεχνικό τσουνάμι που σήκωσε η Fernanda Melchor με την εποχή των Τυφώνων, φαίνεται πως -ΕΥΤΥΧΩΣ- άνοιξε το δρόμο και για την ανάδειξη έτερων γυναικείων λογοτεχνικών φωνών από τη Λατινική Αμερική, όπως αυτή της Βολιβιανής Λιλιάνα Κολάνσι που συστήνεται στο ελληνικό αναγνωστικό κοινό με την συλλογή διηγημάτων της «Λάμπετε στο σκοτάδι». Όπως η ίδια η συγγραφέας αναφέρει στον επίλογο του βιβλίου της, πηγή έμπνευσης για την παρούσα συλλογή διηγημάτων στάθηκε το πραγματικό περιστατικό ραδιενεργούς μόλυνσης στην Γκοϊάνια της Βραζιλίας  το 1987, ωστόσο τα διηγήματα που την απαρτίζουν, αποτελούν προϊόν μυθοπλασίας. Η Κολάνσι γράφει έξι φουτουριστικά διηγήματα επιστημονικής φαντασίας, που ξεκινούν  από τους ανθρώπους των σπηλαίων και καταλήγουν σε ένα δυσοίωνο για την ανθρωπότητα μέλλον, το οποίο όμως φαντάζει πιο κοντά από ποτέ. Τα διηγήματα ...

Στα σκαλιά μιας ερειπωμένης έπαυλης, που ο θρύλος θέλει να ανήκει σε μια αιματοβαμμένη Κοντέσα που το στοιχειώνει μέχρι σήμερα, δύο έφηβοι, ο πλούσιος Φράνκο κι ο πάμφτωχος Πόλο, πίνουν φθηνό αλκοόλ και καταστρώνουν σχέδια καπνίζοντας. Ο Φράνκο είναι γιος μεγαλοδικηγόρου που περνά τις καλοκαιρινές του διακοπές στην κατοικία των παππούδων του, στο πολυτελές οικιστικό συγκρότημα "Παρανταις" , τόπο εργασίας του Πόλο. Η εμμονή του Φράνκο με μια γυναίκα, επίσης κάτοικο του συγκροτήματος κι η δίψα του Πόλο να ξεφύγει από ένα περιβάλλον που του καταδυναστεύει κάθε ελευθερία, θα οδηγήσουν στην εκτέλεση ενός σχεδίου με ολέθριες συνέπειες. Στο γνώριμο ύφος με το οποίο μας συστήθηκε στην "Εποχή των Τυφώνων", η Μελτσορ επιστρέφει, γράφοντας ένα εμπρηστικό μυθιστόρημα βίας, που μας βουτά με τη μία στη λερή κολυμπήθρα της χώρας της . Το βιβλίο αυτό είναι ένα σκοτεινό, αγωνιώδες μυθιστόρημα που εξαρχής μοιάζει τόσο δυσοίωνο όσο τελικά καταλήγει . Η χειμαρρώδης, αθυρόστομη αφ...

                      « H M ονρόε ήταν 36 όταν πέθανε.                 Η Μάντι ήταν λίγες ομάδες πριν τα 37 της                          όταν αποφάσισε να ζήσει.» Αυτή είναι λοιπόν η Μάντι Σουόρτς. Μια μεσοαστή, ευκατάστατη, παντρεμένη γυναίκα στη Βαλτιμόρη της δεκαετίας του ’60, η οποία μια μέρα, αποφασίζει να τα τινάξει όλα στον αέρα και να σκίσει την στολή της καθωσπρέπει νοικοκυράς και συζύγου που την πνίγει. Η Μάντι θέλει να ζήσει πραγματικά, να κυνηγήσει τα όνειρα της, αυτά που είχε βάλει στον πάγο για να μεγαλώσει το γιο της και να χωρέσει στο καλούπι που η κοινωνία της επέβαλλε. Θέλει να είναι ελεύθερη, ανεξάρτητη, να μην λογοδοτεί σε κανένα για τις πράξεις της. Όμως , πόσο εύκολο είναι για μια γυναίκα, διαζευγμένη, χωρίς ιδιαίτερη μόρφωση κι οικονομική επιφάνεια, να βρει τη θέση της και να την εδραιώσει μέσα σε ένα αν...

    Από την πρώτη κιόλας στιγμή που ερχόμαστε στον κόσμο, από τα πρώτα δευτερόλεπτα της ύπαρξης μας κάτω από το αφιλόξενο φως ενός μαιευτηρίου, από ‘κείνη κιόλας τη στιγμή, κουβαλάμε ένα βάρος, το βάρος της ύπαρξής μας στις ζωές άλλων ανθρώπων, αρχής γενομένης από τους γονείς μας. Κι είναι αυτοί οι δύο άνθρωποι που κατέχουν μια μοναδική ικανότητα, αυτή του να μετατρέπουν αυτό μας το βάρος σε φτερά, γεμίζοντας μας αγάπη ή   να το πολλαπλασιάσουν μέσα μας, καταδικάζοντάς μας να το κουβαλάμε αιώνια, συνοδεία αναπάντητων ερωτηματικών, ισοδύναμων με βαρίδια. Και ναι, ήταν τα παιδικά χρόνια του Πωλ Χάνσεν, του κεντρικού ήρωα αυτού του βιβλίου, που τον έκαναν να κουβαλά σαν βάρος στην ενήλικη ζωή του το γιατί δεν αγαπήθηκε από τους δικούς του γονείς, ή αν αυτό συνέβη, γιατί δεν μπόρεσε εκείνος να το νιώσει. Μη θέλοντας να προσθέσει κι άλλο βάρος στο ήδη ασήκωτο κορμί του, έζησε μια ήσυχη ζωή, αποτραβηγμένος από την αρένα των μεγάλων συγκινήσεων, καταφέρνοντας έστω κι έτσι, μέσ...

  «…υπάρχουν στιγμές, όχι όλες,[…],που μπορείς πάνω τους να σταθείς, να σταματήσεις ό,τι κάνεις για μια στιγμή, όσο διαρκεί ένα καρδιοχτύπι, και, ανεξαρτήτως του συμβαίνει μες στο μυαλό σου ή στην καρδιά σου, να πεις Αυτό είναι Ευτυχία, λόγω της απλής αλήθειας ότι είσαι ζωντανός και μπορείς να το πεις.» Αφηγητής αυτού του πανέμορφου βιβλίου, ο ηλικιωμένος πλέον Νόελ Κρόου ή Νόου, ο οποίος δίνει τη σκυτάλη στον έφηβο εαυτό του, ώστε να ξαναζωντανέψει μέσα από την αφήγησή τους ένα μαγικό ταξίδι ζωής. Άλλοτε με τη σοφία   που διακρίνει έναν άνδρα στη δύση της ζωής του κι άλλοτε με τη δίψα για ζωή να έχει διαποτίσει κάθε πόρο του νεανικού του κορμιού, ο Νόου ταξιδεύει νοερά πίσω στο χρόνο, στη Φάχα του ΄50, σε ένα Ιρλανδικό χωριό, όπου κατέλυσε μετά το θάνατο της μητέρας του. Ο έφηβος Νόου, θα φτάσει στο σπίτι των παππούδων και θα προσπαθήσει να συμβαδίσει με τις νόρμες του χωριού αλλά και   τους νέους ρυθμούς ζωής που αυτό επιβάλλει, ώσπου ένας αινιγματικός άνδρας θα κάν...

  «Πολλά τα κακά σε αυτόν τον κόσμο,  μα κανένα χειρότερο από τον άνθρωπο…»                                                                                       Σοφοκλής Είχαμε την «τύχη» να γεννηθούμε άνθρωποι. Είχαμε την ατυχία να πιστέψουμε πως είμαστε ανώτεροι των άλλων ειδών, προνομιούχοι. Κάποιοι καταφέραμε να βγούμε από το βούρκο της ανθρωπότητας, αλώβητοι σχεδόν,να μορφωθούμε,να συστήσουμε κοινωνίες,να εξελιχθούμε. Κάποιοι άλλοι όμως,όχι. Αυτά τα όντα, κατ’ευφημισμόν άνθρωποι, δεν κατάφεραν ποτέ να βγουν από το βούρκο και να αποποιηθούν τη ζωώδη πλευρ...

«Η ευτυχία της παιδικής μου ηλικίας δεν έληξε όταν έφυγε η μητέρα μας αλλά όταν έφυγε η Μέιβ, τη χρονιά που παντρεύτηκε ο πατέρας μου την Άντρια.» Αφηγητής αυτού του συγκλονιστικού βιβλίου, ο μικρός Ντάνι, ο οποίος, μαζί με την αδερφή του Μέιβ, αναγκάστηκε να εγκαταλείψει το σπίτι των παιδικών του χρόνων, το Ολλανδέζικο σπίτι, καθώς εκείνο πέρασε στην ιδιοκτησία της μητριάς του μετά το θάνατο του πατέρα τους. Κι ενώ κανείς θα πίστευε πως το βιβλίο αυτό αναφέρεται σε μια χιλιοειπωμένη ιστορία διεκδίκησης ενός ακινήτου, το «Ολλανδέζικο Σπίτι» μιλά για κάτι εντελώς διαφορετικό. Καλύπτοντας μια εποχή σχεδόν πενήντα χρόνων, το βιβλίο αφηγείται την ιστορία του Ντάνυ και της αδελφής του Μέιβ, η οποία τον τύλιξε με έναν αδιαπέραστο μανδύα προστατευτικότητας κι έγινε η ηρωίδα των παιδικών του χρόνων. Η αδελφική αγάπη αυτών των δύο ανθρώπων, στάθηκε ασπίδα σε όλα τα βέλη κακίας που εξαπέλυσαν επάνω τους οι άνθρωποι, σε όλα τα χτυπήματα που τους επεφύλασσε η μοίρα. Μαζί πορεύτηκαν, πιασμένο...

Υπάρχουν κάποιοι άνθρωποι που σέρνουν το παρελθόν τους σαν βαρίδι στο πόδι, μη μπορώντας να απογειωθούν. Υπάρχουν και κάποιοι άλλοι που ένα τραγικό γεγονός που τους συνέβη, άνοιξε μια τρύπα στην καρδιά τους κι από εκεί μέσα άδειασε όλη τους η ζωή. Ίπτανται άυλοι, κενοί, μέχρι να βρεθεί  κάποιος που θα γίνει το κέντρο βάρος τους και θα τους γυρίσει στη γη, θα τους επαναφέρει στην πραγματικότητα. Δυο τέτοιοι άνθρωποι είναι οι ήρωες αυτού του βιβλίου. Ο Γουίλ, ένας άβγαλτος νέος, που απαρνήθηκε την πίστη του και μαζί με αυτήν και την προβληματική οικογένεια του. Ευφυής, φιλόδοξος, εργατικός, δυναμικός, θα επιστρατεύσει κάθε μέσο, θεμιτό κι αθέμιτο για να ανελιχθεί, για να γίνει ισάξιος των πλούσιων συμφοιτητών του στο Πανεπιστήμιο του Νοξχερστ. Μέχρι που θα ερωτευτεί την Φοίβη. Η Φοίβη. Μια ανεπανόρθωτα σημαδεμένη γυναίκα, που θεωρεί υπαίτιο τον εαυτό της για μια προσωπική τραγωδία που βίωσε και που την διέλυσε. Μια περιφερομένη χαίνουσα πληγή, ένα πλάσμα που αυτοτιμωρείται ξοδεύοντας...